พริกหวาน

ช่วง 6-9 เดือน ปรึกพริกหวานให้นุ่มมากๆ (อบ นึ่ง หรือต้ม) แล้วหั่นเป็นเส้นใหญ่ๆ หยิบจับง่าย ยาวประมาณสองนิ้วของผู้ใหญ่ ลอกเมล็ดและไส้พริกออก และลอกผิวด้วยจะช่วยลดความเสี่ยงการสำลัก เพื่อให้ลูกน้อยหยิบถือและใช้เหงือกบดกินได้อย่างปลอดภัย

• อบพริกจะช่วยให้หวานขึ้นและเนื้อนุ่มขึ้น
• นึ่งจนนุ่มแต่ยังไม่เละ เพื่อคงคุณค่าสารอาหารไว้
• หั่นเป็นเส้นยาวแบนเพื่อให้หยิบจับง่าย
• พักให้พริกที่ปรึกแล้วเย็นลงจนได้อุณหภูมิที่ปลอดภัยก่อนเสิร์ฟเสมอ
• ให้ทีละ 1 เส้น เพื่อป้องกันไม่ให้ลูกน้อยยัดปากตัวเองมากเกินไป

ช่วง 9-12 เดือน สามารถให้พริกที่ปรึกนุ่มกว่าเดิมเป็นชิ้นเล็กๆ พอดีคำ (ประมาณขนาดเม็ดถั่ว) เมื่อลูกน้อยเริ่มหยิบจับด้วยนิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือได้ พริกดิบเริ่มให้ได้เป็นเส้นใหญ่ แบน ยังมีผิวอยู่ แต่ต้องมีผู้ใหญ่อยู่ดูแลตลอด ส่วนพริกที่ปรึกแล้วหั่นเป็นลูกเต๋าแล้วผสมลงในอาหารได้

• เริ่มให้พริกดิบเป็นเส้นใหญ่เพื่อฝึกเคี้ยว
• หั่นพริกที่ปรึกแล้วเป็นชิ้นเล็กๆ ให้ลูกน้อยหยิบกินเอง
• ใส่พริกหั่นเต๋าลงในไข่คนหรือข้าวโอ๊ต
• หลีกเลี่ยงรูปทรงกลมที่อาจอุดทางเดินหายใจ
• ชวนลูกเคี้ยวด้วยการหยิบอาหารของคุณเองเข้าปากให้ลูกดูเป็นตัวอย่าง

ช่วง 12 เดือนขึ้นไป เสิร์ฟพริกหวานได้หลายรูปแบบ ทั้งดิบหั่นแท่งหรือหั่นแว่น ปรึกใส่ในอาหาร หรือใช้ยัดไส้ หั่นขนาดให้เหมาะกับช่วงวัยต่อไป และดูแลลูกน้อยระหว่างมื้ออาหารเสมอ นำมาใส่ในอาหารของครอบครัวอย่างผัดหรือสลัดได้

• เสิร์ฟแท่งพริกดิบเป็นของว่างกรุบกรอบ
• ใส่ในอาหารปรึกสุกอย่างซอสพาสต้าหรืออาหารอบ
• หั่นเป็นรูปทรงสนุกๆ ให้การกินน่าสนใจขึ้น
• ทานคู่กับน้ำจิ้มอย่างฮัมมัสเพื่อเพิ่มสารอาหาร
• สังเกตว่าลูกน้อยชอบเนื้อสัมผัสแบบไหน แล้วปรับให้เหมาะสม