Κρόκος αυγού

Πρωτεΐνη

Κρόκος αυγού

Ο κρόκος είναι μια υπέροχη πρώτη πρωτεΐνη για το μωρό σου: κρεμώδης στην υφή και με διακριτική γεύση που αρέσει σε πολλά μικρά. Είναι γεμάτος ουσίες που στηρίζουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου και τη συνολική ανάπτυξη του μωρού σου.1 Επιπλέον, είναι εύκολος στην προετοιμασία και εύκολο να τον ανακατέψεις με άλλα φαγητά.

PΟμάδα σίτισης PippinΑξιολογήθηκε από ειδικούς σίτισης · Ενημερώθηκε Ιούλιος 2026
Πρώτη ηλικία6μ+
ΚατηγορίαΠρωτεΐνη
Κοινό αλλεργιογόνοΝαι
Κίνδυνος πνιγμούΧαμηλός

Πότε μπορούν τα μωρά να φάνε Κρόκος αυγού;

Μπορείς να δώσεις κρόκο γύρω στους 6 μήνες, όταν το μωρό σου ξεκινά τα στερεά, γιατί είναι μαλακός και γεμάτος θρεπτικά. Πολλοί παιδίατροι συμβουλεύουν να ξεκινήσεις πρώτα με τον κρόκο, αφού προκαλεί λιγότερες αλλεργίες από το ασπράδι.

Συμβουλή αποθήκευσης

Τα ωμά αυγά κρατιούνται στο ψυγείο έως 3-5 εβδομάδες. Μόλις μαγειρευτούν, κράτα τους κρόκους σε αερόστεγο δοχείο στο ψυγείο έως 2 ημέρες, ή πάγωσέ τους σε πουρέ για 1-2 μήνες.

Πώς να σερβίρετε το Κρόκος αυγού ανάλογα με την ηλικία

Για τα 6-9 μηνών, βράσε ένα αυγό μέχρι να σκληρύνει πλήρως, βγάλε τον κρόκο και χτύπα τον μέχρι να γίνει πολύ ομαλός, χωρίς κανένα κομφούρι. Μπορείς να τον ανακατέψεις με γάλα θηλασμού, βρεφικό γάλα ή με πουρέ λαχανικών όπως αβοκάντο ή γλυκοπατάτα, ώστε να προκύψει μια κρεμώδης συνέπεια.6 έως 9 μήνες

Για τα 6-9 μηνών, βράσε ένα αυγό μέχρι να σκληρύνει πλήρως, βγάλε τον κρόκο και χτύπα τον μέχρι να γίνει πολύ ομαλός, χωρίς κανένα κομφούρι. Μπορείς να τον ανακατέψεις με γάλα θηλασμού, βρεφικό γάλα ή με πουρέ λαχανικών όπως αβοκάντο ή γλυκοπατάτα, ώστε να προκύψει μια κρεμώδης συνέπεια.

  • Χρησιμοποίησε πιρούνι ή χτυπητήρα για μωρά, για να είσαι σίγουρος ότι δεν έμειναν κομφούρια.
  • Ξεκίνα με πολύ λίγη ποσότητα, π.χ. 1/4 κουταλάκι για καφέ, και αύξησέ την σταδιακά.
  • Ανακάτεψέ το με τροφές που γνωρίζει ήδη, για να το δεχτεί πιο εύκολα.
  • Σερβίρισέ το σε θερμοκρασία δωματίου, ώστε να μη καεί το στομάκι του μωρού.
  • Αν το ζεσταίνεις, πάντα έλεγξε πρώτα να μην έχει μείνει πανάζεστο κάπου.
Για τα 9-12 μηνών, μπορείς να προσφέρεις πατημένο κρόκο με λίγη περισσότερη υφή ή ως μέρος από μαλακά τηγανητά αυγά. Φρόντισε τα κομμάτια να είναι μικρά και μαλακά, γύρω στο μέγεθος ενός μπιζελιού, ώστε να προωθείται η σίτιση με τα χέρια με μικρότερο κίνδυνο πνιγμού.9 έως 12 μήνες

Για τα 9-12 μηνών, μπορείς να προσφέρεις πατημένο κρόκο με λίγη περισσότερη υφή ή ως μέρος από μαλακά τηγανητά αυγά. Φρόντισε τα κομμάτια να είναι μικρά και μαλακά, γύρω στο μέγεθος ενός μπιζελιού, ώστε να προωθείται η σίτιση με τα χέρια με μικρότερο κίνδυνο πνιγμού.

  • Τηγάνισε τα αυγά απαλά, χωρίς αλάτι ή ζάχαρη.
  • Κόψε τα σε πολύ μικρά, εύκολα κρατήσιμα κομμάτια, για να τα πιάνει το μωρό.
  • Συνδύασέ τα με μαλακά φαγητά, όπως βρώμη ή πατημένη μπανάνα.
  • Άφησε το μωρό να εξερευνά με τα δάχτυλα, για να αναπτύξει τις κινητικές δεξιότητές του.
  • Παρακολούθησε αν υπάρχουν γαγγλισμοί καθώς αλλάζουν οι υφές.
Για τους 12 μήνες και άνω, πρόσφερε ολόκληρο μαγειρεμένο αυγό, μαζί με το ασπράδι, σε διαφορετικές μορφές: σκληρό βραστό, τηγανητό ή ομελέτα. Κόψε τα σε μικρά κομμάτια που χωρούν άνετα στο στοματάκι και προωθεί τη σίτιση με εργαλεία, καθώς εξελίσσονται οι δεξιότητές του.12 μηνών +

Για τους 12 μήνες και άνω, πρόσφερε ολόκληρο μαγειρεμένο αυγό, μαζί με το ασπράδι, σε διαφορετικές μορφές: σκληρό βραστό, τηγανητό ή ομελέτα. Κόψε τα σε μικρά κομμάτια που χωρούν άνετα στο στοματάκι και προωθεί τη σίτιση με εργαλεία, καθώς εξελίσσονται οι δεξιότητές του.

  • Δώσε ασπράδι αν δεν το έχεις δώσει νωρίτερα, παρακολουθώντας για αλλεργίες.
  • Απόφευγε το αλάτι και τα βαριά μπαχαρικά.
  • Σερβίρισέ το ως μέρος ισορροπημένων γευμάτων με φρούτα και λαχανικά.
  • Δίδαξέ του να μασάει με μαλακές, υγρές υφές.
  • Αποθήκευσε σωστά τα υπολείμματα για να διατηρηθεί η φρεσκάδα.

Ασφάλεια & αλλεργιογόνα

Κίνδυνος πνιγμού: Χαμηλός

Ο κρόκος είναι φυσικά μαλακός και εύκολος στο σπάσιμο, οπότε ο κίνδυνος πνιγμού είναι χαμηλός αν προετοιμαστεί σωστά. Για τα πιο μικρά μωρά, χτύπα τον με πιρούνι ή πούρεψέ τον πλήρως ώστε να μη μείνουν κομφούρια. Πάντα επόπτευε το μωρό σου κατά τη διάρκεια των γευμάτων.

Κοινό αλλεργιογόνο

Εισάγετέ το μόνο του και παρακολουθήστε προσεκτικά για τυχόν σημάδια αντίδρασης.

Βιταμίνες & μέταλλα

Ο κρόκος είναι πλούσιος σε χολίνη, που είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και τη λειτουργία της μνήμης του μωρού σου.2 Περιέχει επίσης σίδηρο και ψευδάργυρο, σημαντικά μέταλλα που στηρίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα και την ανάπτυξη, με το σίδηρο σε μορφή που απορροφάται καλά από τα μωρά.3 Οι υγιεινές λιπαρές ουσίες του κρόκου βοηθούν στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και στην ενέργεια.

Βιταμίνες
Βιταμίνη ΑΒιταμίνη DΒιταμίνη EΒιταμίνη Β12Vitamin B9 (FOLATE)Vitamin B2 (RIBOFLAVIN)Vitamin B5 (PANTOTHENIC ACID)
Μέταλλα
ΣίδηροςΨευδάργυροςΣελήνιοΦώσφοροςCholine

Διατροφική συνέργεια

Συνδύασε τον κρόκο με τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C, όπως γλυκοπατάτα ή πιπεριές, για να βελτιωθεί η απορρόφηση του σιδήρου και να προληφθεί η ανεπάρκεια.4

Ταιριάζει με

Συχνές ερωτήσεις

Να ξεκινήσω πρώτα με τον κρόκο ή με το ασπράδι;

Γενικά συμβουλεύεται να ξεκινήσεις πρώτα με τον κρόκο, αφού είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσει αλλεργίες και είναι πλούσιος σε βασικά θρεπτικά, όπως σίδηρος και χολίνη. Το ασπράδι μπορείς να το δώσεις ξεχωριστά αργότερα, γύρω στους 8-12 μήνες, παρακολουθώντας αν υπάρχει κάποια αντίδραση.

Πώς μπορώ να καταλάβω αν το μωρό μου αντιδρά στον κρόκο;

Πρόσεχε σημάδια όπως κνίσμα, εμετός, διάρροια ή γκρινιάσματα μετά το φαγητό. Οι αντιδράσεις είναι σπάνιες με τον κρόκο, αλλά αν παρατηρήσεις κάτι περίεργο, σταμάτα τη σίτιση και επικοινώνησε με τον παιδίατρό σου. Βοηθάει να δίνεις πολύ λίγη ποσότητα στην αρχή.

Μπορώ να ανακατέψω τον κρόκο με γάλα θηλασμού ή βρεφικό γάλα;

Ναι! Αν ανακατέψεις τον πατημένο κρόκο με γάλα θηλασμού, βρεφικό γάλα ή λίγο νερό, προκύπτει μια ομαλή, συνηθισμένη υφή για το μωρό σου. Έτσι του προσφέρεις διακριτικά τη γεύση και βεβαιώνεσαι ότι το καταπίνει εύκολα.

Πηγές & αναφορές

  1. 1USDA FoodData Central, 2024
  2. 2Zeisel SH, 2006
  3. 3Lönnerdal B, 2017
  4. 4Hallberg L et al., 1989